Wzór na średnią logarytmiczną entalpii składnika gazowego dyfundującego ma postać:
\(\Delta i_{gm}=\cfrac{\Delta i_{g2}-\Delta i_{g1}}{\ln\cfrac{\Delta i_{g2}}{\Delta i_{g1}}}\)
\(\Delta i_{gm}=\cfrac{\Delta i_{g2}-\Delta i_{g1}}{\ln\cfrac{\Delta i_{g2}}{\Delta i_{g1}}}\)
gdzie:
\(\Delta i_{gm}\) - średnia logarytmiczna entalpii składnika gazowego dyfundującego \([\cfrac{kJ}{kg}]\),
\(\Delta i_{g1}\) , \(\Delta i_{g2}\) - skrajne spadki entalpii składnika gazowego \([\cfrac{kJ}{kg}]\).
\(\Delta i_{gm}\) - średnia logarytmiczna entalpii składnika gazowego dyfundującego \([\cfrac{kJ}{kg}]\),
\(\Delta i_{g1}\) , \(\Delta i_{g2}\) - skrajne spadki entalpii składnika gazowego \([\cfrac{kJ}{kg}]\).
Wzór na średnią logarytmiczną entalpii składnika gazowego dyfundującego - jak stosować w praktyce?